SPROOKJESWERELD van Anky
Het Grand Café
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... 9, 10, 11, 12  Volgende Plaats reactie


sibilla68



Superlid
Superlid
Lid sinds: 11-6-2011
Antw.: 6478
Vr Dec 31, 2021 11:19 pm Reageer met quote

Voor alle lezers van Ankyy's sprookjes en Ankyy zelf:



Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Advertentie











Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Za Jan 01, 2022 12:01 am Reageer met quote

Dank je wel Sebilla!
Voor jou hetzelfde!
Fijne jaarwisseling!

En uiteraard voor alle lezers..
Laughing
Volgend jaar gaan we verder, dat is al heel snel! Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 14-11-2021
Antw.: 1940
Za Jan 01, 2022 1:48 pm Reageer met quote





Anky ik wens je veel schrijfplezier in het nieuwe jaar! 😍


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Di Jan 04, 2022 9:57 pm Reageer met quote

Ik ook, maar nu. Up


Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Do Jan 13, 2022 2:11 pm Reageer met quote

Maar weer even uppen hier!
Al die spam!
Zeer binnenkort komt er een nieuw sprookje! 🧞‍♂️🧞‍♀️



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


sibilla68



Superlid
Superlid
Lid sinds: 11-6-2011
Antw.: 6478
Do Jan 13, 2022 2:17 pm Reageer met quote

up.
Ik kijk er naar uit Ankyy. Very Happy


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Za Jan 22, 2022 1:12 am Reageer met quote






DE IJSPRINSES door Anky

Er was eens een prinses in een ver, héél koud land. Het was er zo koud dat je tranen als ijsballetjes over je gezicht gleden als je huilde. Huilde je heel hard, dan was het geen huilbui meer maar een hagelbui.
De prinses woonde boven op een berg in een groot kasteel. Haar vader was een strenge vorst, daarom was het ook zo koud in dat land. Hij regeerde met ijzige hand. Toen het poolhondje van de prinses dood ging huilde ze dagenlang zo hard dat de mensen in het dal zich ongerust maakten over de langdurige hagelbuien. De strenge vorst beval haar te stoppen met huilen, dat gaf geen pas voor een prinses.
Omdat ze bijna 18 jaar werd kreeg ze een eigen helikopter zodat ze makkelijk naar het dal kon als ze wilde shoppen of iemand wilde bezoeken. Het eerste wat ze deed was een nieuw poolhondje bij de fokker halen. Het was een mooi wit hondje, ze noemde hem heel origineel Pooltje. De piloot van de helikopter was stiekem al een paar jaar verliefd op de prinses en hij bracht haar waar ze wilde. De strenge vorst wilde een groot bal laten organiseren vanwege de 18e verjaardag van de prinses. Er werden heel veel prinsen, hertogen, graven en baronnen uitgenodigd.
De vorst vond dat zijn dochter nu maar eens een man moest kiezen. Zij zou hem opvolgen, maar met een man aan haar zijde zou het makkelijker gaan dacht hij. Ach ja, een koning is ook maar een man, die dacht dat een vrouw alleen het niet zou bolwerken. Wist hij veel, dat er hele sterke koninginnen aan het bewind waren geweest. Geschiedenis was nooit zijn favoriete vak op school geweest.
De prinses ging in de week voor het bal naar de modeontwerper in het dal waar ze haar baljapon had besteld. Ze had zin in een vliegtochtje met haar favoriete piloot. Hij zat al in het toestel, pet op en keek strak voor zich uit. De prinses moest er zelf inklimmen wat vreemd was. Zo gauw ze zat steeg de helikopter op, alleen ging hij niet naar het dal maar hoger de berg op. De prinses riep naar de piloot maar hij reageerde niet en vloog nog verder omhoog tot aan de ijzige grotten. Daar kwam nooit iemand omdat het heel onherbergzaam gebied was.
De piloot zette de helikopter aan de grond en liet de prinses uitstappen. Ze spartelde tegen toen ze zag dat het helemaal haar eigen piloot niet was maar een wildvreemde man. Hij had een woeste blik in zijn ogen en hij greep haar stevig vast. Hij sleurde haar mee de ijzige grot in en bond haar met ducttape vast op een bed van ijs.

Ondertussen was in het kasteel groot alarm geslagen. De piloot van de prinses werd vastgebonden in de hangar gevonden met een grote bult op zijn hoofd. Hij was onverhoeds neergeslagen en een tijd bewusteloos geweest.
Met de helikopter van de vorst en sneeuwscooters werd de jacht naar de ontvoerder ingezet. De mensen in het dal waren geschokt toen ze hoorden dat hun geliefde prinses ontvoerd was en zwermden uit om mee te zoeken.
Boven in de ijzige grot keek de prinses angstig naar de ontvoerder. Die stond met gebalde vuisten voor haar en schreeuwde dat hij de strenge vorst een ultimatum ging stellen. Hij wilde trouwen met de prinses en koning worden en anders zou hij de pink van de prinses afhakken en naar haar vader sturen. Iedere keer als de vorst weigerde zou hij een andere vinger af snijden. De prinses keek naar haar vingers en huiverde bij het idee. Dat zou haar vader vast niet laten gebeuren, maar trouwen met deze waanzinnige man? Dat ook niet, ze moest ontsnappen! Maar voor ze kon proberen hoe strak de ducttape zat, keek de ontvoerder strak in haar ogen en mompelde wat. Haar ogen vielen dicht, haar ademhaling werd steeds langzamer, haar hartslag vertraagde. Ze verstijfde helemaal, het was of ze in een winterslaap was gegleden. De ontvoerder voelde aan haar pols, hij knikte tevreden. Ze was nu een ware ijsprinses geworden en zou voorlopig niet wakker worden . Hij ging naar buiten om de helikopter te verbergen, er waren genoeg grotten waar hij in paste.
Bij het kasteel was het een drukte van belang. Veel mensen, waaronder ook gasten die gekomen waren voor het bal riepen dat ze de prinses wel zouden redden. De prinsen, hertogen, graven en baronnen snoefden tegen elkaar dat de prinses haar redder zou bedanken door met hem trouwen. Ze dachten allemaal dat ze daartoe in staat waren.
De piloot van de prinses hoorde het stilletjes aan. Hij pakte een sneeuwscooter en ging de berg op. Hij nam het poolhondje mee, die stopte hij onder zijn jas. Het was zijn schuld dat de prinses ontvoerd was, hij moest haar vinden! Toen het donker werd en iedereen het voor die dag op gaf om te gaan slapen, ze zouden de andere dag verder zoeken, ging de piloot door. Hij ging heel hoog naar de ijzige grotten, gelukkig had hij de scherpe ogen van een buizerd, anders had hij ook geen piloot kunnen worden. Hij zette het hondje op de grond die meteen begon te snuffelen. Even later liet hij een kort blafje horen, de piloot liep ernaartoe en zag iets roods glinsteren op de witte grond. De robijnen oorbel van de prinses! Vlakbij de ijzige grotten. Hij sloop voorzichtig een grot in, het was heel donker. Daar hoorde hij wat, een heel zacht geluid. Met de potlooddunne straal van zijn zaklamp, die had hij in zijn zak daarom wordt het ook een zaklamp genoemd. scheen hij in het rond. Daar zag hij zijn prinses op een bed van ijs liggen, ze was heel bleek en ademde nauwelijks. Het hondje gromde ineens, met een ruk draaide hij zich om en zag een grote man die een honkbalknuppel hoog boven zijn hoofd hield om de piloot neer de slaan. De piloot werd heel erg kwaad, deze man had hem neergeslagen en de prinses ontvoerd. Als een stier sprong hij met zijn hoofd naar voren en beukte de man in zijn buik. Die sloeg dubbel en de piloot wrong de knuppel uit zijn hand en gaf er een lel mee op het hoofd van de ontvoerder. Als een blok ijs stortte hij neer. Met de rol ducttape die hij op de grond vond bond hij de man als een rollade vast.
Toen knielde hij neer bij de prinses, riep zachtjes haar naam en wreef haar koude handen. Het hondje likte haar wangen. De piloot blies zijn warme adem over haar gezicht, ineens deed ze haar ogen open en glimlachte naar hem.

Later op het grote bal kondigde de prinses aan dat de piloot de man van haar dromen was. De strenge vorst was een beetje milder geworden doordat zijn dochter heelhuids terug was gevonden. De ontvoerder bleek een verwarde man met een persoonlijkheidsstoornis. Hij dacht dat hij een prins was en het recht had met de prinses te trouwen. Omdat hij staatsgevaarlijk was werd hij opgesloten in een inrichting voor de rest van zijn leven.

De prinses trouwde met haar piloot, het hele land vierde feest. Het weer was een paar dagen iets minder ijzig en de zon scheen. Daar werd iedereen gelukkig van.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Zo Jan 23, 2022 3:32 pm Reageer met quote

Met de potlooddunne straal van zijn zaklamp, die had hij in zijn zak daarom wordt het ook een zaklamp genoemd.

Heerlijk! Van zulke droge uitspraken hou ik van!



Weer een erg leuk bedacht sprookje Laughing



Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Zo Jan 23, 2022 9:02 pm Reageer met quote

Dank je wel Hety! ❤


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 14-11-2021
Antw.: 1940
Do Jan 27, 2022 6:45 pm Reageer met quote




Grandioos Anky! 👍


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Za Jan 29, 2022 3:21 pm Reageer met quote

Dank je Briesje! ❤


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Za Feb 19, 2022 5:26 pm Reageer met quote

up


Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Zo Feb 20, 2022 10:34 pm Reageer met quote






DE GEVANGEN PRINSES door Anky

Er was eens een prinses die gevangen zat in een kasteel. Ze werd bewaakt door twee draken, de een waakte overdag, de ander ‘s nachts. De prinses was gevangen gezet door haar vader omdat ze niet met een prins wilde trouwen.
Dat was natuurlijk dom, iedereen weet dat je altijd naar je vader moet luisteren. Zeker als hij de koning is en een opvolger wil. Maar deze prinses was opstandig. Ze wilde helemaal niet trouwen en zeker niet met een prins. Ze luisterde naar niemand. Daarom zat ze in dat kasteel en zon op manieren om te ontsnappen. Ze had het al diverse keren geprobeerd, maar het was niet gelukt. De draken en het personeel hielden haar goed in de gaten. Ze kon naar buiten in de paleistuin wandelen, fietsen, op de trampoline, wat ze maar wilde. Maar niet verder dan de muren.
In de tuin had ze vriendschap gesloten met alle dieren daar. Er was een groot bijenvolk en vooral de bijenkoningin praatte veel met haar. Die begreep al helemaal niet dat een man koning was, in de bijenwereld waren alleen koninginnen aan het bewind. Ze dacht na over een manier om de prinses te helpen ontsnappen. Jammer dat ze niet kon vliegen, dat zou makkelijker zijn. Ze had een idee, maar vroeg eerst waar de prinses naar toe wilde als ze vrij was.
“Oh, naar een ander land,” zei ze, “ naar een dierentuin of zo.” De bijenkoningin legde haar plan uit. De ogen van de prinses begonnen te schitteren. Dat zou geweldig zijn als het lukte. Ze voerden hun plan uit bij het wisselen van de drakenwacht, want draken kunnen vliegen en ze mochten niet te snel merken dat de prinses verdwenen was.
In de vroege morgen steeg er een wolk bijen omhoog in de nog donkere lucht. Het waren wel duizend bijen, ze vlogen heel dicht op elkaar. Boven op die wolk lag de prinses in een zwarte cape zodat ze echt niet opviel. De draken hadden niets in de gaten en al het personeel lag nog te snurken. De wolk vloog snel en al gauw waren het kasteel en de draken uit het zicht verdwenen.
De prinses lag doodstil, bang dat ze anders door de wolk zou zakken. Ze vlogen door en stopten pas toen ze de grenzen gepasseerd waren.
Daar landden de bijen in een groot veld met bloemen. De bijenkoningin liet haar volk hun gang gaan en al gauw waren ze van nectar in de bloemen aan het snoepen.
De bijenkoningin stuurde aan het eind van de dag haar verkenners eropuit. Ze kwamen terug met de mededeling dat er een vogelpark vlakbij was en vele velden met honderden bloemen. De bijenkoningin besloot tevreden daar te blijven.

De koning was razend toen hij hoorde dat zijn dochter verdwenen was. Overal werd gezocht maar niemand kon haar vinden. Dat was niet zo gek, de bijen hielden alles in de gaten. De prinses was in een oude spijkerbroek en een slobbertrui in het vogelpark aan het werk. Ze droeg een petje waar ze haar haar onder had gestopt, een zonnebril en kaplaarzen. Niemand zou de prinses zo herkennen.
De koningin vroeg voorzichtig aan de koning of hun dochter hem niet gewoon op kon volgen. De koning werd paars van woede, hij zakte bijna in elkaar. Hijgend riep hij dat er altijd een koning op de troon had gezeten. “Vrouwen kunnen niet regeren, dat gaat niet gebeuren. Over mijn lijk!”
De koningin prevelde heel zachtjes: “Als dat zou kunnen!” Hardop zei ze sussend dat hij zich niet zo kwaad moest maken, terwijl ze een nat washandje in zijn nek legde.
“Slecht voor je hart lieve. Onze dochter heeft even tijd voor zichzelf nodig. Komt wel weer goed. Maar misschien is het een idee mij voorlopig regentes te maken? Als er iets met jou gebeurt gaat het buurland meteen ons land annexeren. Je weet hoe graag ze ons rijk willen hebben. Ik hoef niet op de troon, alleen maar voor de zekerheid? Dan kan ik toch jouw bevelen uitvoeren? “
De koning aarzelde, misschien niet eens zo’n slecht idee. Achterdochtig echter vroeg hij of zijn vrouw echt niet op de troon wilde? Maar ze antwoordde dat ze absoluut niet op de troon wilde zitten, trouwens, de bank zat veel lekkerder. Nee geen troon voor haar. Erewoord!
Voor hij er verder over na kon denken legde de koningin een document voor zijn neus met een gouden pen ernaast en het koninklijke zegel. Hij tuurde naar de kleine lettertjes die hij niet kon lezen zonder leesbril.
Maar de koningin zei vleiend dat het allemaal goed beschreven stond, hij hoefde alleen maar te tekenen. Ze hield haar adem in toen hij de pen pakte, resoluut zijn handtekening zette en het koninklijke zegel ernaast. Snel pakte ze het document op en wapperde het droog.
Toen de koning eindelijk in zijn hemelbed lag te snurken ging de koningin haastig naar de bosheks. Ze wilde dat de bosheks een betovering over de koning zou uitspreken zodat hij zou blijven slapen. Desnoods jaren! De bosheks wilde dat wel doen want ze vond de koning niet erg aardig, hij was op zijn zachts gezegd vrouwonvriendelijk. Maar ze wist niet goed hoelang de betovering zou aanhouden.
“ Het kan een jaar duren, maar ook 30 jaar.”
“Geeft niet,” riep de koningin, “ voor mijn part 100 jaar, net als Doornroosje!”
Ze ging terug naar het paleis en keek tevreden naar de slapende koning. De volgende dag riep ze de ministerraad bij elkaar en liet het document van de koning zien. Ze krabden aan hun neus en in hun haren, maar ze konden er niet onderuit. De koning was niet wakker te krijgen, dus de koningin-regentes had het voor het zeggen. Ze veranderde meteen een heleboel wetten, dat kon allemaal door de kleine lettertjes die de koning niet gelezen had.
Ze gaf alle vrouwen stemrecht en massaal stemden de vrouwen voor een vrouw op de troon. De koningin-regentes ging zelf niet op de troon zitten, dat had ze beloofd. De bijen vertelden het aan de prinses, maar die had geen belangstelling om een land te besturen. Ze bleef liever in het vogelpark werken.

Zo kon het gebeuren dat de koningin regentes bleef. Ze verzamelde een heleboel slimme vrouwen om zich heen, die haar met raad en daad bijstonden. De troon werd regelmatig afgestoft maar niemand ging erop zitten.
Af en toe ging ze naar de slapende koning in het hemelbed, zong slaapliedjes voor hem en vertelde hoe goed het met het land ging.
Ze hoopte dat hij nog lang en gelukkig bleef slapen.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Vr Apr 01, 2022 8:21 pm Reageer met quote






DE SLAPENDE KONING door Anky

Er was eens een koning die heel veel jaren bleef slapen omdat hij betoverd was door de bosheks. Maar op een dag deed hij zijn ogen open en ging overeind zitten. Waar was zijn hemelbed? Waar was zijn mooie grote slaapkamer? Hij lag in een klein kamertje in een eenvoudig bed. Er stond een nachtkastje en aan een haak zag hij een simpele badjas hangen. Hij stapte naast het bed, oei wat was hij stijf! Er stonden een paar sloffen naast het bed. Hij deed de badjas aan, glipte in de sloffen en ging de kamer uit. Er was een smalle houten trap naar beneden. Daarna nog twee trappen voor hij iets bekends zag. Ze hadden hem op zolder neergelegd. Hij snapte er niets van. Maar dit nam hij niet, er zouden koppen rollen! Hij vond de gang naar de troonzaal. Toen hij daar binnenstormde zag hij een jonge vrouw op zijn troon zitten. Ze had een plat apparaatje in haar hand waar ze iets mee deed.
“Wie ben jij, wat doe je op mijn troon? ” bulderde hij. Het meisje gaf antwoord zonder op te kijken van haar bezigheid. “Ik ben de koningin.”
“Dat kan niet, ik ben de koning en mijn vrouw, de koningin ziet er heel anders uit. Vrouwen kunnen niet regeren! Dat is tegen de wet! ”
Nu keek de jonge vrouw op. “ U bent de slapende koning!” Ze lachte. “ Jeetje eindelijk wakker? Beetje lang geslapen hè? Ik ben uw achterachterkleinkind, dus u bent mijn betovergrootvader. Ja weet u, toen u zo lang bleef slapen hebben ze uw hemelbed in het museum gezet. Ze wilde u erbij hebben, dus u hebt jaren in bruikleen bij het museum geslapen. Er stond een bordje bij het bed waarop stond: DE SLAPENDE KONING. Heel veel bezoekers hebben jarenlang naar u kunnen kijken. Maar na verloop van tijd trok u niet zoveel bezoekers meer en hebben ze u op zolder neergelegd.”
De koning was helemaal overdonderd. Hij begreep er nog weinig van. “Hoelang heb ik dan geslapen?” Het meisje keek op haar apparaatje en zei toen. “Precies 120 jaar! “
Het moest even tot hem doordringen. Langzaam daagde het besef. Zijn vrouw had hem voorgelogen, met een smoesje een volmacht laten tekenen. Daarna moest ze hem betoverd hebben, maar hoe? Toen hij dat hardop uitsprak lachte het meisje weer en vertelde hem dat haar betovergrootmoeder de bosheks had ingeschakeld omdat de koning niet meer voor rede vatbaar was. Het was niet de bedoeling geweest dat hij 120 jaar zou slapen, maar het was niet te herroepen. De koning werd paars van woede en zei een paar hele lelijke dingen. Het meisje keek hem bestraffend aan.
“Hoho, uw vrouw heeft hele goede dingen gedaan. Ze heeft haar belofte gehouden dat ze nooit op de troon zou gaan zitten. Ze is haar hele leven koningin-regentes gebleven. Uw dochter, mijn overgrootmoeder wilde geen koningin worden. Ze had samen met de roofvogeldresseerder het vogelpark overgenomen waar ze werkten. Maar ze kregen een dochter die onder de hoede kwam van uw vrouw. Die heeft haar opgeleid om koningin te worden. Zo is het allemaal gekomen en nu ben ik de koningin. Mijn naam is Aisha.”
Voldaan keek ze de koning aan. “Maar nu u toch wakker bent betovergrootvader, mag ik opa zeggen? Dat is niet zo’n lang woord en mijn echte opa leeft allang niet meer, u mag best op de troon zitten hoor. Maar echt lekker zit hij niet.”
Ze fronste haar wenkbrauwen. “Maar we moeten wel wat aan uw kleding doen. Ik weet wat, ik laat de auto voorrijden, dan ga ik met u winkelen. Eerst even iets opzoeken voor nu. Ik denk dat u wel iets past van mijn vader. Mijn ouders zijn nu op vakantie in Australië. Wat zullen ze opkijken dat u wakker geworden bent! “
Ze pakte haar apparaatje weer, richtte hem op de koning en nam een foto. Ze stuurde hem meteen door naar haar ouders. Even later werd er op de deur geklopt en kwam een statige dame binnen. Het bleek de secretaresse van koningin Aisha te zijn. De koningin gaf wat opdrachten en binnen korte tijd kwam er een lakei binnen met kleding. Niet veel later liep de koning onwennig in de vreemde kleren met zijn achter-achterkleindochter mee. Buiten aangekomen keek hij uit naar zijn koets. Die stond er niet, wel een grote auto van een model dat hij nog nooit gezien had. De auto’s die er in zijn tijd waren zagen er heel anders uit.
“Waar is mijn koets? “ De koningin glimlachte. “In uw tijd waren er alleen nog maar T-Fordjes denk ik. De koets staat ook in het museum. Die is echt niet meer van deze tijd. Hij is nog wel jaren af en toe gebruikt, met prinsjesdag en zo. Maar vorig jaar is hij definitief afgeschaft, toen het hele land een jaar lang in een lockdown was. Kom opa, stap maar in.”
De koning was helemaal overdonderd door al die vreemde dingen. Hij stapte in en liet zich in een grote zaak in een nieuwe garderobe steken.

Intussen was het overal bekend geworden dat de slapende koning ontwaakt was. Journalisten uit het hele land verdrongen zich om foto’s te maken en vragen te stellen. Maar koningin Aisha hield alles streng in de hand. Ze zorgde dat er een persconferentie kwam waar vragen gesteld mochten worden en foto’s gemaakt en daarna moesten ze de oude koning met rust laten.
Zo gebeurde het, er werd een vleugel in het paleis klaar gemaakt voor de slapende koning. Hij kreeg zijn eigen personeel, mocht op de troon zitten maar zich absoluut niet bemoeien met regeringszaken. Hij kwam er al snel achter dat vrouwen in deze moderne tijd heel mondig waren. Ze zaten overal in. Bij een heleboel topfuncties hadden vrouwen het voor het zeggen.
De oude koning leerde veel van zijn achter-achterkleindochter.
Op een dag kwam ze zijn vertrekken binnen toen hij net bezig was een i-phone te onderzoeken. Hij wist al hoe hij hem aan moest zetten en berichtjes te lezen. Het kostte hem best veel moeite, maar opgeven deed hij niet gauw. De koningin zei dat ze een probleem hadden met de draken. In zijn tijd, 120 jaar geleden, hadden twee draken opdracht gekregen het kasteel te bewaken waarin zijn dochter opgesloten zat. De ene draak waakte overdag, de ander ‘snachts. Uiteindelijk was zijn dochter ontsnapt maar de draken waren blijven waken. Niemand had de opdracht ingetrokken. Het kasteel was in verval geraakt, er woonde al 100 jaar niemand meer.
Nu was er een projectontwikkelaar op het idee gekomen het kasteel te restaureren en er luxe appartementen van te maken. Dat vond iedereen een geweldig idee, alleen hoe moesten ze de draken weg krijgen? Iedereen die in de buurt kwam kon rekenen op gebrul en een vlammend protest. Draken konden honderden jaren oud worden, het was echt een probleem. Maar nu de slapende koning wakker was geworden kon hij misschien de draken tot rede brengen. Tenslotte was hij degene geweest die de opdracht om het kasteel te bewaken had gegeven.
De oude koning begon verheugd te lachen. Eindelijk iets wat hij kon doen in deze tijd. Bij het kasteel aangekomen liep hij onbekommerd richting de draken. Ze zaten allebei op de oprijlaan . Dreigend kwamen ze overeind en lieten hun vlammen uit hun bekken komen. Hoewel ze in de loop der jaren een beetje bijziend geworden waren herkenden ze toch hun koning. Draken kunnen niet zo goed kwispelen met hun staarten, anders hadden ze dat gedaan. Ze begroetten hun koning met blij gegrom en een paar vlammen die de lucht in gingen. De koning waaide de rook weg en klopte op hun poten, hij kon niet bij hun koppen, en zei iets in drakentaal. Ze gaven antwoord op hun eigen manier. Hij ontsloeg hen van hun wake bij het kasteel en zei dat konden gaan waarheen ze wilden. Daarop stegen de draken op, vlogen nog een rondje om het kasteel, wuifden met hun vleugels een laatste groet en gingen noordwaarts richting het ruige gebergte.

De projectontwikkelaar kon zijn gang gaan. Het kasteel werd veranderd in prachtige appartementen, de tuinen werden parken. Iedereen was tevreden.
De oude koning bleef in het paleis bij zijn achter-achterkleindochter wonen. Hij maakte kennis met de rest van de familie en verbaasde zich iedere dag weer over alle vreemde dingen die hij tegen kwam in de nieuwe tijd. Hij werd uiteindelijk de oudste man van de hele wereld. Want wie was er die ouder werd dan 200 jaar? Niemand toch?



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Greet---Gribou. 1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 4-11-2011
Antw.: 887
Za Apr 02, 2022 1:49 pm Reageer met quote

Super mooi sprookje Anky Laughing
Leuk om te lezen hoe heden en verleden samen komen .
Ik vind al dat er de laatste 50 jaar heel veel veranderd is , wat voor ons geleidelijk gegaan is , hoeveel zal dat dan wel niet zijn in 120 jaar , zal voor de koning moeilijk te behappen zijn.
groetjes
Greet


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Zo Apr 03, 2022 1:50 pm Reageer met quote

Deze twee sprookjes zijn echt twee van je nog betere sprookjes. Daar kun je best op voortborduren over hoe de koning nu deze wereld ervaart en de problemen die hij tegenkomt.
Een soort van vervolg verhaal. Het is maar een idee Cool Laughing



Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Ma Apr 04, 2022 12:13 am Reageer met quote

Dank je Greet en Hety!
Ik zal erover denken...😁



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


An58.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 24-3-2022
Antw.: 527
Di Apr 05, 2022 1:42 am Reageer met quote

Heb net je sprookje gelezen van de Gevangen Prinses. Heel erg leuk en goed geschreven.
Ik schrijf zelf ook wel eens wat en herken jouw stijl in de mijne. Moet misschien toch maar weer eens wat gaan schrijven. Dank je voor je inspiratie.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


LuciaT.1



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 24-3-2022
Antw.: 64
Wo Apr 06, 2022 1:31 pm Reageer met quote

Anky, ik geniet van je sprookjes. Wat een talent! Chapeau!

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


An58.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 24-3-2022
Antw.: 527
Wo Apr 06, 2022 2:46 pm Reageer met quote

Heb gisteren geïnspireerd door jou ook een sprookje geschreven en net voorgelezen aan een vriendin. Ze genoot ervan, dus dank je voor je inspiratie, geeft aanzet tot meer.

Ga zeker al je sprookjes hier lezen!


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 10 van 12 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... 9, 10, 11, 12  Volgende

Plaats reactie