SPROOKJESWERELD van Anky
Het Grand Café
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, ... 10, 11, 12  Volgende Plaats reactie


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-2-2020
Antw.: 9014
Do Mei 20, 2021 11:27 am Reageer met quote

Superleuk geschreven Anky! Love

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Do Mei 20, 2021 11:29 am Reageer met quote

Up


Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-2-2020
Antw.: 9014
Do Mei 20, 2021 11:34 am Reageer met quote

Lift up.

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Anneke921



Superlid
Superlid
Lid sinds: 29-6-2020
Antw.: 1354
Do Mei 20, 2021 11:42 am Reageer met quote

hupperdepuppppp

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Do Mei 20, 2021 11:52 am Reageer met quote

Up


Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Do Mei 20, 2021 12:10 pm Reageer met quote

uppie


Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Do Mei 20, 2021 8:52 pm Reageer met quote

Ik ga maar weer een poging wagen een volgend sprookje neer te zetten.
Hopelijk blijft de spam ons nu bespaard.






KLEINDUIMPJE door Anky

Er was eens in de vorige eeuw een gezin met 8 kinderen.
Nu was dat in die tijd heel gewoon, er waren genoeg gezinnen met 10 of 12 kinderen.
Maar dit gezin telde 8 jongens, de moeder had gehoopt dat er nog een keer een meisje bij zou komen, maar helaas... het werden allemaal jongens.
De jongste was een heel klein en tenger ventje, vergeleken met zijn grote broers helemaal.
Dat waren allemaal bonken van kerels die sprekend op hun vader leken.
De jongste was de enige die op zijn moeder leek, hij was ook heel slim en de oogappel van zijn moeder. Omdat hij zo klein was noemden ze hem Kleinduimpje.
De vader was een houthakker die iedere maandag met zijn kameraden meereed naar het woud om bomen te kappen. Iedere zaterdagavond kwam hij thuis, gooide een beurs met geld op tafel en verdween naar de kroeg.
De moeder deed haar best alle kinderen goed te kleden en te voeden, maar dat viel niet mee.

Op een slechte dag kwam de vader thuis met de mededeling dat alle houthakkers ontslagen waren.
Door de ontbossing en de milieubewegingen was er steeds minder werk.
Hij lanterfante een paar dagen thuis, maar was dat al snel zat. Met zijn kameraden trok hij naar de kroeg om te drinken en te kaarten. Soms won hij wat, maar meestal verloor hij het weinige dat hij nog had.
De moeder sprak haar zorg uit, er was weinig eten meer en helemaal geen geld om wat te kopen.
Ze had nog wat groente in de tuin, maar dat was alles.
De houthakker besloot dat hij teveel kinderen had en zei dat hij ze in het grote woud zou brengen.
Misschien was er iemand die zich over hen kon ontfermen.
De moeder verzette zich ertegen en huilde dat ze haar kinderen niet kwijt wilde.
Maar de houthakker was doof voor haar smeekbedes, hij leende een terreinwagen van een kennis. Toen de moeder sliep laadde hij alle jongens in en vertrok naar het grote woud.
Kleinduimpje had zijn ouders afgeluisterd en wist wat zijn vader van plan was. Hij had van zijn moeder een zakje rozijnen gekregen zodat hij niet al teveel honger zou lijden.
Stiekem liet hij iedere keer een rozijn vallen onderweg zodat ze de weg naar huis terug zouden kunnen vinden. Midden in het bos zei de vader bars dat iedereen uit moest stappen.
Daarna reed hij snel weg.
Kleinduimpje dacht dat hij wel meteen de weg terug zou vinden, maar dat viel tegen. De meeste rozijnen waren door de vogels opgegeten. Ze kwamen steeds dieper het bos is. Wat dat betreft viel het wel mee met de ontbossing.

In het grote woud woonde ook een reusachtige man, hij was degene die de houthakkers ontslagen had. Hij had geen zin meer in het bomen kappen, hij had al zoveel verdiend dat hij de rest van zijn leven niet meer hoefde te werken. Met zijn grote laarzen aan stampte hij door het woud, tevreden dat er geen bomen meer gekapt werden.
Zijn vrouw vond het maar niks, ze wilde liever in de stad wonen met haar dochters. Die zeurden iedere keer wanneer ze weer eens gingen shoppen, maar de reus wilde niet dat ze daar heen gingen.
Dus wandelden de meisjes in het bos en mopperden op hun vader.
Misschien konden ze zelf naar de stad gaan met de gepikte creditcard van hun moeder.
Zo vonden Kleinduimpje en zijn broers de dochters van de reus.
De meisjes vonden het geweldig al die jongens en de broers wisten niet wat ze zagen.
De jongste dochter van de reus was net zo klein als Kleinduimpje.
Ze vertelden elkaar hun belevenissen, de meisjes zetten grote ogen op toen ze het verhaal van de jongens hoorden. Ze waren al boos op hun vader maar  nu nog meer en ze smeedden gezamenlijk een plannetje. Het kleinste meisje dat Duimelotje heette, vertelde dat hun vader toverlaarzen had. Als je die aanhad kon je wel een kilometer per stap maken.

Ze wachtten tot de reus moe was, dan ging hij een dutje doen op het mos, dan zouden ze zijn laarzen uittrekken en allemaal tegelijk weglopen. De meisjes wisten de weg in het woud.
Het duurde niet lang voor de reus ging zitten tegen een boom, geweldig gaapte en prompt in slaap viel. Het ging best makkelijk de laarzen uit te trekken, Kleinduimpje trok ze aan en ze vormden zich meteen naar zijn voeten. Ze gaven elkaar allemaal een hand, Duimelotje waarschuwde dat ze niet los mochten laten en zo vlogen ze als het ware door het grote woud.
Al heel snel waren ze bij het kleine huisje van de houthakker.
De moeder was zo blij dat haar kinderen weer terug waren. Ze had de houthakker de deur gewezen toen hij terug kwam uit het woud en hem meteen het bos weer ingestuurd. Daar ontmoette hij zijn ex-werkgever die zonder zijn toverlaarzen heel wat minder mans was.
De meisjes gingen met de creditcard van hun moeder eerst heel veel eten halen, ze aten heerlijk met zijn allen en kochten toen alle kledingwinkels leeg.
Daarna belden ze naar hun moeder dat ze niet meer terugkwamen en bij de jongens en hun moeder bleven wonen. De vrouw van de reus bedacht zich geen moment en ging ook naar het stadje toe.

Ze kocht een heel groot huis, vroeg de moeder en haar zoons ook bij haar te komen wonen en ieder kreeg een eigen kamer. De reus moest heel veel alimentatie betalen, daarom ging hij weer bomen hakken en nam de houthakkers wederom in dienst. Ze bleven bij hem in het huis in het woud wonen en ze deden iedere avond monopolie en ganzenborden.

En de jongens en de meisjes met hun moeders woonden nog heel lang gezellig tezamen.
Kleinduimpje en Duimelotje trouwden later met elkaar en kregen twee schattige kleine kinderen die precies op hun ouders leken.

 



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


ikbenweg.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 5-11-2020
Antw.: 3710
Do Mei 20, 2021 9:03 pm Reageer met quote

Genoten van je verhaal over moeders reus en goede afloop.

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-2-2020
Antw.: 9014
Do Mei 20, 2021 11:26 pm Reageer met quote

Prettig geschreven sprookje Anky! Love

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Vr Mei 21, 2021 3:29 pm Reageer met quote

Wat een prachtig sprookje heb je er van gemaakt. Ik heb het echt met een brede glimlach gelezen. Met jouw duim is in ieder geval niks mis mee Laughing


Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Anneke921



Superlid
Superlid
Lid sinds: 29-6-2020
Antw.: 1354
Vr Mei 21, 2021 7:34 pm Reageer met quote

Laughing wat knap en mooi geschreven ankyy🤗🌷🌷🌷🌷🌷

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Vr Mei 21, 2021 8:39 pm Reageer met quote

Dank jullie wel!
Vanavond zal ik er weer eentje neerzetten.
Door jullie support is het leuk alle sprookjes weer op te zoeken en in het sprookjesbos te planten.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Vr Mei 21, 2021 10:42 pm Reageer met quote






VROUW HOLLE door Anky

 Er was eens een vrouw met twee dochters. De vader was allang uit beeld, hij was er vandoor gegaan met zijn secretaresse toen de jongste nog een baby was.
De oudste was een lief meisje met een zacht karakter, altijd bereid iemand te helpen.
Helaas had de jongste haar vaders karakter geerfd, hebberig en driftig.
Toen ze nog heel klein was krijste ze de hele boel bij elkaar om haar zin te krijgen.
Daardoor gaven haar moeder en zus meestal toe. Toen ze wat groter werden moest de oudste dikwijls het huiswerk van haar zusje maken, wat ze ook deed.
Om rust te hebben en te kunnen tekenen vluchtte de oudste dikwijls naar de tuin.
Helemaal achterin stond een oude put, op de rand zittend maakte ze de mooiste tekeningen.
Ze wist niet dat de oude put een toverput was, maar hij was al zo lang niet meer in gebruik dat niemand dat meer wist.

Op een dag was ze weer aan het tekenen toen haar zusje ineens bij de put verscheen.
De jongste trok het schetsboek uit haar hand en keek erin. Ze was meteen jaloers toen ze prachtige tekeningen zag. Met een driftig gebaar wilde ze het schetsboek in de put gooien. De oudste had het in de gaten en greep naar het boek, met haar andere hand had ze de arm van haar zusje vast.
Zo vielen ze samen in de put onder het slaken van ijselijke kreten.
Het leek of ze ineens door een dikke wolk vielen, toen ze hun ogen open deden lagen ze op een mooi grasveld met duizenden bloemen.
De oudste sprong overeind en danste in het rond. De jongste trok een zuur gezicht en sloeg het gras van haar rok. Ze zagen een appelboom vol met mooie rijpe appels, onder de boom stond een grote mand. De boom riep of ze de appels wilden plukken, haar takken deden pijn van de zware vracht.
De oudste klom meteen in de boom en vulde de mand. De jongste ging onder de boom zitten en at een appel op. Ze vond hem veel te zuur, toen de oudste klaar was nam ze ook een appel en riep uit hoe heerlijk zoet hij was. In de verte zagen ze een huisje, de oudste zeulde de mand mee. Toen ze dichterbij kwamen zagen ze uit het bovenraam een oude vrouw leunen.
“Zijn jullie daar eindelijk.”sprak de oude vrouw, “Ik wacht al heel lang op jullie. Ik ben vrouw Holle, maar ik ben ook jullie grootmoeder. Ik heb met jullie moeder afgesproken dat jullie deze zes vakantieweken bij mij doorbrengen. Dan kan zij doorgaan met het project waar ze mee bezig is en jullie kunnen mij helpen. Ik ben al heel oud en niet alles gaat me meer gemakkelijk af. Heel fijn liefje dat ze mijn appels geplukt hebt! Ik denk dat ze heerlijk smaken. Nee nee meisje, niet je hoofd schudden. Degene die helpt proeft een heerlijke zoete appel, degene die niets doet, proeft een erge zure appel. Zo gaat het met alles in het leven, We zullen zien hoe het gaat de komende weken. “

Ze liet de meisjes een kamertje zien met een stapelbed en somde op wat ze van hen verwachtte.
sMorgens de bedden luchten, het ontbijt klaarmaken, de vaten doen en het huis schoonmaken.
De boodschappen zou ze zelf doen. In de middag mochten ze doen wat ze wilden. Wel wilde ze graag dat er om de beurt gekookt werd. 
De oudste ging enthousiast aan het werk, ze leerde brood bakken, deed de was en zong onder het stofzuigen. De jongste drukte zich zoveel mogelijk, mopperde voortdurend en lanterfante in de tuin.
Voor de oudste vlogen de zes weken om, voor de jongste duurden ze eindeloos.

Op de laatste dag riep vrouw Holle de meisjes bij zich. Ze prees de oudste en gaf de jongste een standje en zei dat als ze zo door bleef gaan het leven erg moeilijk zou worden voor haar.
Ze wees hen de weg onder een poort door om terug te gaan naar huis.
Het oudste meisje bedankte haar grootmoeder en zei dat ze graag terug wilde komen.
De jongste stak haar tong uit achter haar rug.
Ze liepen door de poort, de jongste voorop om zo snel mogelijk weg te zijn. Er kwam een grote lading vogelpoep over haar heen, ze zat helemaal onder en schreeuwde het uit.
De oudste kwam snel aanrennen, over haar kwam een zachte regen van geld naar beneden.
Ze moest stiekem lachen toen ze haar zusje zag, helemaal overdekt met witte vogelpoep.
Ze hield haar rok op om al het geld op te vangen. Boven zich hoorde ze de oude vrouw zeggen dat de poep er pas af zou gaan als de jongste een goede daad zou verrichten.
Ze gingen verder door de poort en kwamen ineens in hun eigen tuin terecht.
Hun moeder stond hen op te wachten. De oudste vertelde wat er allemaal was gebeurd, de jongste stond huilend te vegen over haar haren, haar gezicht, haar kleren, maar ze kreeg er niets af.

Na een paar dagen kreeg ze eindelijk door dat ze echt iets moest doen.
Ze ging naar hun oude buurvrouw van 89 jaar, veegde haar stoep en deed boodschappen.
Langzamerhand ging de vogelpoep eraf naarmate ze meer ging doen voor anderen.
Ze begon het leuk te vinden, al had ze nog geregeld mopperbuien.

Van het geld werd hun huis opgeknapt, de put gerenoveerd en hun moeder kon minder gaan werken.
Het oudste meisje ging naar de kunstacademie, de jongste naar opleiding voor gezinshulp.
En zo leefden ze nog lang gezellig bij elkaar.

 

 



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


ikbenweg.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 5-11-2020
Antw.: 3710
Za Mei 22, 2021 11:19 am Reageer met quote

Weer mooi geschreven en er zit ook een les in .
niet egoïstisch worden .


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Za Mei 22, 2021 12:01 pm Reageer met quote

Zeker met een verhaal met een moraal. Blijf maar doorgaan met plaatsen. Zo is het voor de lezers ook weer een leuke afwisseling. Laughing


Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Anneke921



Superlid
Superlid
Lid sinds: 29-6-2020
Antw.: 1354
Za Mei 22, 2021 12:27 pm Reageer met quote

echt wat hety zegd een verhaal met een moraal prachtig geschreven Kiss

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-2-2020
Antw.: 9014
Za Mei 22, 2021 8:36 pm Reageer met quote

Dat was weer even genieten Anky! 👍

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Zo Mei 23, 2021 5:25 pm Reageer met quote

Dank jullie wel! ❤
Ik ga er weer eentje opzoeken.
Ook uit de oude doos, daar zitten er nog genoeg in! Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Zo Mei 23, 2021 5:27 pm Reageer met quote

Het wordt weer een heel oud sprookje in een modern jasje gestopt.
Daar heb ik er heel wat van geschreven! Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Zo Mei 23, 2021 5:30 pm Reageer met quote

De nieuwe zelfverzonnen sprookjes komen later aan bod.
Hety, weet je nog dat ik er een geschreven heb naar aanleiding van een opmerking van jou?
Daar heb ik ook jouw naam in verwerkt.
Maar die is nog niet aan de beurt!
Hou het maar in de gaten.
Daar zijn jullie goed in! Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 2 van 12 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, ... 10, 11, 12  Volgende

Plaats reactie