SPROOKJESWERELD van Anky
Het Grand Café
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... , 10, 11, 12  Volgende Plaats reactie


LuciaT.1



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 24-3-2022
Antw.: 64
Wo Apr 06, 2022 2:51 pm Reageer met quote

An58 schreef:
Heb gisteren geïnspireerd door jou ook een sprookje geschreven en net voorgelezen aan een vriendin. Ze genoot ervan, dus dank je voor je inspiratie, geeft aanzet tot meer.

Ga zeker al je sprookjes hier lezen!


Zet het hier neer An, kunnen er meer lezers van genieten. Hier bedoel ik niet mee, op het topic van Anky maar ergens anders op het forum. Bij de prikkers of het forumdeel 'lezen etc.'


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











An58.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 24-3-2022
Antw.: 527
Wo Apr 06, 2022 3:14 pm Reageer met quote

LuciaT schreef:
An58 schreef:
Heb gisteren geïnspireerd door jou ook een sprookje geschreven en net voorgelezen aan een vriendin. Ze genoot ervan, dus dank je voor je inspiratie, geeft aanzet tot meer.

Ga zeker al je sprookjes hier lezen!


Zet het hier neer An, kunnen er meer lezers van genieten. Hier bedoel ik niet mee, op het topic van Anky maar ergens anders op het forum. Bij de prikkers of het forumdeel 'lezen etc.'


Lief dat je dat vraagt, maar dit is zoals gezegd de topic van Anky.
En gezien de commentaren die ik hier krijg heb ik niet zoveel behoefte hem hier op de site te zetten, maar kan je verzekeren dat het een leuk sprookje is, ook een stuk erin om te lachen met een minister president die al het geld over de balk gooit. Mijn vriendin moest er erg om lachen. Maar zo blij dat Anky mij de inspiratie gaf van iets wat weggezakt was bij me. Ga er meer maken.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Wo Apr 06, 2022 6:31 pm Reageer met quote

Meisjes, dank jullie wel voor de complimenten.
An, fijn dat je geïnspireerd bent.
Maak gewoon een eigen topic aan, dan kan iedereen jouw sprookjes ook lezen.
Er zijn echt veel mensen die van sprookjes houden.
Ik ga ze ook zeker lezen als je ze op het forum plaatst!



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Do Apr 21, 2022 12:05 pm Reageer met quote

Even omhoog hijsen...😉
Binnenkort komt er een nieuw sprookje! 🧚‍♂️🧚‍♀️



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


An58.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 24-3-2022
Antw.: 527
Do Apr 21, 2022 2:20 pm Reageer met quote

Ankyy schreef:
Even omhoog hijsen...😉
Binnenkort komt er een nieuw sprookje! 🧚‍♂️🧚‍♀️


Ben benieuwd Anky! Ik hijs wel even mee!


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Ma Mei 23, 2022 8:43 pm Reageer met quote






HET WISSELKIND door Anky

In het ruige gebergte bovenop een kale rots stond een sinister kasteel. Daar woonde de grote tovenaar. De grote tovenaar wist alles. Iedere avond vlogen honderden vleermuizen uit. Iedere ochtend in de beginnende licht kwamen ze terug naar de torens van het kasteel. De grote tovenaar hield van experimenten, zijn vleermuizen hielpen hem daarmee. Regelmatig kwamen heksen en tovenaars naar het kasteel om zijn raad. Ze kregen antwoord, maar de grote tovenaar wilde er altijd iets voor terug.

De bosheks vloog op haar nieuwe supersonische tweezits- heksenbezem diep het bos in. De bezem reageerde razendsnel en ze stuurde hem alle kanten op. Tevreden ging ze op een boomstam zitten en legde een broodje kaas op een servetje naast zich neer.
Terwijl ze haar flesje drinken uit haar tas haalde zag ze een klein vuil klauwtje naar haar broodje reiken. Bliksemsnel greep ze het klauwtje beet en rukte een spartelend wezen uit de struiken. Het was heel vies, had een bos haar als een vogelnest, lange vuile nagels en stonk als een trol. Trollen wassen zich namelijk nooit, ze hebben een hekel aan water. Maar dit was geen trol. Het zag eruit als een mensenkind van een jaar of zes.
De bosheks vroeg wie ze was, timide zei het wezentje dat ze kleine trol was. Hongerig keek ze naar het broodje. De bosheks begreep het. Trollen hebben de gewoonte mensenbaby’s uit hun wiegen te roven. Meestal leggen ze er dan een trollenjong voor in de plaats. Dat noemen ze wisselkinderen. Dit was vast zo’n wisselkind.
Ze gaf het kind haar broodje en bedacht wat ze zou doen. Het bleek dat het kind weggelopen was bij het trollenvolk. Ze wilde niet terug wat de bosheks heel goed kon begrijpen.
De bosheks besloot het meisje mee te nemen. Ze gespte haar vast op de bezem en vloog pijlsnel terug naar haar huisje in het bos. Het kind gilde van plezier toen ze hoog vlogen.
Het eerste wat de bosheks deed was het bad vol laten lopen, ze gooide er een hele fles badschuim in. Het kostte even wat moeite om het meisje in het water te krijgen. Toen ze merkte dat het lekker warm was en ze bellen kon blazen met het schuim bleef ze er heel lang in spelen. Uiteindelijk schrobde de bosheks de lagen vuil eraf en waste het haar wel vijf keer met antiklitshampo. Ze toverde een roze joggingpak, knipte de nagels en droogde en borstelde het haar dat de kleur van de ondergaande zon had.
“Ziezo,” zei ze tevreden. “ Nu kan ik zien dat je echt een mensenkind bent. Je bent geen trol hoor. Ik ga je geen kleine trol noemen. Weet je wat, ik geef jou een mooie naam. Sunna vind ik wel een naam die bij je past met jouw kleur haar. Als jij slaapt ga ik eens googelen of ik je ouders kan vinden. Zal wel moeilijk worden denk ik. En anders moeten we naar de grote tovenaar. “
Peinzend stopte ze het meisje in bed en ging met haar tablet in de weer. Ze zocht op alle sites van vermiste kinderen, mompelde allerlei spreuken maar helaas hielp niets om de ouders van het kind te vinden. Ze kon overal vandaan komen. En als er een trollenjong in haar wieg gedumpt was, werd het nog moeilijker. Er zat maar één ding op, ze moest naar de grote tovenaar.

De volgende dag stapten ze op haar bezem en vlogen naar het kasteel van de grote tovenaar. Ze landden op het binnenplein waar de grote tovenaar stond te wachten. Natuurlijk wist hij al dat ze eraan kwamen. De bosheks legde uit waarom ze kwam. Met een berekenende blik naar haar bezem knikte de grote tovenaar.
“Dat zal wel lukken, maar je moet wel iets voor mij doen. Ik wil een staartveer van de vuurvogel. Maar de vuurvogel is zo snel dat niemand hem bij kan houden. Hij kan ook niet betoverd worden. Ik denk dat het jou wel kan lukken met je bezem. Als verzekering houd ik dit kind bij me.”
Hij flitste met zijn vingers en het kleine meisje was in een stenen beeldje veranderd. De bosheks kon niet anders dan op jacht gaan naar de vuurvogel. Ze wist waarom de grote tovenaar een staartveer van de vuurvogel wilde hebben. Daarmee zou hij macht hebben over alle vogels. De hele dag zocht ze in het ruige gebergte. Ze wist ongeveer waar hij zijn nest had. Daar wilde ze op hem opwachten. Ineens zag ze een oranjerode flits, dat was hem! De vuurvogel vloog hoog en heel snel. Maar de bosheks stuurde haar bezem in zijn richting en met een behendige duik zag ze kans onder hem door te vliegen en rukte ze een veer uit zijn staart.
Bliksemsnel ging ze richting het kasteel van de grote tovenaar. Ze bleef een meter of vijf boven het binnenplein hangen. De grote tovenaar strekte begerig zijn hand uit naar de staartveer maar de bosheks bleef buiten zijn bereik.
“Eerst de gegevens,” eiste ze. De tovenaar pakte zijn ipad, even later zag de bosheks op haar tablet dat ze een document had binnen gekregen.
“Nu Sunna omtoveren," riep ze. Toen ze het kleine meisje op en neer zag springen stuurde ze razendsnel haar bezem naar beneden, schepte Sunna op en vloog meteen weer omhoog.
Ze zwaaide de staartveer van de vuurvogel heen en weer en riep: “ALLE VOGELS IN DE LUCHT, KOM OMLAAG IN EEN ZUCHT!”
Ze zag dat de grote tovenaar flitsen uit zijn vingers liet komen, maar voor die wat konden doen werd hij bedolven onder honderden vogels die uit de lucht kwamen vallen. Grinnikend liet de bosheks de veer los die op de wind bleef dwarrelen en vloog met haar beschermelinge naar haar huisje.
Ze bekeek de gegevens die de tovenaar gestuurd had. Er stond een naam en een adres. Mooi, daar zouden ze morgen op afgaan. Ze zette haar bezem aan de oplader en dook vermoeid haar bed in.

Zo gebeurde het dat ze op het adres aankwamen waar juist het verschrikkelijke trollenjong bezig was boeken in snippers te scheuren. De ouders stonden er machteloos bij. Het trollenjong was veel te sterk voor hen.
De bosheks prevelde een toverspreuk en het trollenjong viel in slaap. Ze strooide wat vergeetstof over de ouders en Sunna en zette het kind voor hen neer. Het meisje leek sprekend op haar moeder, dezelfde haarkleur. Daarna sjorde ze het trollenjong in het zitje op haar bezem, zwaaide gedag en vloog weg.
Het trollenjong dropte ze in het bos waar het trollenvolk woonde. Later ging ze kijken bij Sunna en haar ouders. Ze wisten door het vergeetstof niets meer van het verschrikkelijke trollenjong. De bosheks zag een gelukkig gezinnetje.

De grote tovenaar was nog lang bezig om de staartveer van de vuurvogel te bemachtigen. Maar iedere keer waaide hij omhoog buiten zijn bereik. Welke toverspreuken hij ook gebruikte, niets hielp. De bosheks bekeek het van grote hoogte en lachte stilletjes. Het was niet goed als de grote tovenaar macht kreeg over de vogels. En zo te zien ging dat niet lukken. Tevreden ging ze terug naar haar huisje in het bos.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Vr Jun 17, 2022 11:21 pm Reageer met quote






DE VEER VAN DE VUURVOGEL door Anky

Aan de voet van het ruige gebergte lag een dorp. Het was een arm dorp, met veel werklozen. De mensen die er woonden deden hun best te overleven. Jongeren trokken naar de stad omdat daar meer werk te vinden was.
In een van de kleine huisjes woonde een jongen met zijn ouders en zijn kleine broertje. Zijn vader had geen werk, maar probeerde alles aan te pakken. Zijn moeder maakte huizen schoon en deed naai- en verstelwerk. Als de jongen, hij heette Tino, uit school kwam speelde hij meestal buiten. Hij zocht stenen bij elkaar en maakte er een bouwwerk van. Dat versierde hij met schelpen en veertjes.
Op een dag was hij zo bezig toen er een veer naar beneden kwam dwarrelen. Het was een prachtige veer, rood met oranje en een gouden glans. Hij ving hem op en kreeg een heel vreemd gevoel. Alsof er gevaar dreigde. Zonder na te denken stopte hij de veer onder zijn trui, schopte zijn bouwwerk uit elkaar en dook tussen de wortels van een reusachtige boom. Even later stond er op de plek waar hij net zat een sinistere man, helemaal in het zwart. Hij keek zoekend rond met zijn mobiel in zijn hand. “ Hier moest het zijn, maar het is weer weg,” mompelde hij. Toen was hij ineens verdwenen. Tino bleef nog even tussen de wortels liggen met bonkend hart totdat hij een stemmetje hoorde.
“Kom maar tevoorschijn, hij is weg.” Hij kroop overeind en zag een roodborstje op een tak zitten. Ongelovig vroeg hij, “Zei jij dat?” Het roodborstje knikte met zijn kopje.
“Vogels kunnen ook praten hoor, maar niet iedereen kan ons verstaan. Kijk, jij hebt de veer van de vuurvogel opgevangen. Nu kan jij elke vogel verstaan. Hij beschermt je ook tegen de grote tovenaar. Dat is die zwarte man die je net zag. Zonder die veer zou hij dwars door die boom heen gekeken hebben. Maar nu kon hij je niet zien. Je moet de veer heel goed bij je houden, altijd! Als de grote tovenaar hem te pakken krijgt gaat hij slechte dingen doen. De veer van de vuurvogel heeft toverkracht. Je kan alles gedaan krijgen met behulp van alle vogels.”
De jongen stotterde, “Maar wat zou ik dan aan vogels moeten vragen?”
Het roodborstje wipte op en neer. “Is er niet iets wat je graag zou willen? “
Tino dacht na. Hij wist wel wat hij zou willen, dat zijn vader werk had, dat zijn moeder niet zo hoefde te sloven, dat zijn kleine broertje echt speelgoed kreeg. Hij zou ook willen dat de andere mensen in het dorp het beter hadden. Maar konden vogels daar voor zorgen? Er kwam een ideetje in hem op. Maar zou dat mogelijk zijn? Hij besprak zijn plannetje met het roodborstje. Die werd meteen enthousiast.
“Jaaa, dan maken we er een bedrijf van en word ik jouw zaakwaarnemer!” Tino keek bedenkelijk, hoe kon zo’n klein vogeltje nu helpen met wat hij wilde doen.
“Ik moet eerst met mijn ouders praten,” zei hij tenslotte. “Natuurlijk,” zei het roodborstje, “ dan ga ik alvast wat vogels warm maken voor je plan.”
Tino holde naar huis waar zijn vader aan het koken was. Hij voelde of de veer nog goed onder zijn trui zat. Even later kwam zijn moeder thuis en gingen ze eten. Toen vertelde Tino van zijn plannen. Zijn vader geloofde er niet in, maar zijn moeder zei dat ze alles wilde proberen. Ze gingen naar buiten waar de jongen plechtig zijn veer tevoorschijn haalde en in de lucht stak.
“ALLE VOGELS VER EN DICHTBIJ, BRENG ALLE LOSSE VEREN NAAR MIJ! “
Meteen dwarrelde er een sneeuwstorm van veren omlaag, het waren er honderden, misschien we duizenden. Tino en zijn ouders deden de veren in vuilniszakken en brachten ze naar het schuurtje. Tino's moeder ging achter de naaimachine zitten en naaide van wat lapjes kussentjes. Die vulden ze met veren. Dat was het plan, kussens maken en verkopen. De plaatselijke winkel was enthousiast over de kussentjes met echte veren en bestelde alvast een dozijn. Het roodborstje had de vogels in de stad ingelicht. Een postduif bracht een briefje naar zijn eigenaar. Toevallig was dat de manager van een groot winkelbedrijf. Hij was nieuwsgierig naar de kussens en vroeg er een paar op zicht.
Zo kwam het bedrijf op gang. Er werden meer mensen ingeschakeld die hielpen met naaien, stoffen inkopen op de markt, vullen van de kussens en het bezorgen en verzenden. Algauw deed het halve dorp mee. De vogels bleven veren brengen en er werden allerlei kussens mee gevuld. Grote, kleine en prachtige sierkussentjes. Ze werden steeds bekender en er kwamen orders uit het hele land. Tino was opgetogen. Zijn vader deed de administratie, zijn moeder regelde het naaien van de kussens. Zelfs zijn kleine broertje hielp mee met kussens vullen. Het roodborstje vloog heen en weer tussen de vogels maar bleef veel in de buurt van Tino.
Op een dag had Tino het zo warm dat hij zijn trui uittrok. Zonder dat hij het merkte viel de veer van de vuurvogel op de grond. Er klonk een zoefgeluid en het roodborstje tjilpte verschrikt. Net op tijd dook de jongen voorover bovenop de veer. Zwijgend met een boze blik stond de grote tovenaar naar Tino te kijken. Maar hij kon niets doen, de jongen werd beschermd door de toverveer. Met een sissend geluid verdween de grote tovenaar. Wit van schrik bleef Tino even liggen. Dat was op het nippertje. Het roodborstje zat op een dikke tak en schudde zijn kopje.
“Ik denk dat je de veer niet meer nodig hebt. Het is te gevaarlijk om hem houden. De vogels blijven de veren wel brengen, je bedrijf loopt goed. Omdat wij zoveel samen doen begrijpen we elkaar wel zonder de praten.” Tino kwam overeind.
“Maar waar moeten we de veer dan laten zodat de tovenaar hem niet te pakken krijgt?” Het roodborstje wist het wel. De veer moest terug in de staart van de vuurvogel. Ze moesten de bosheks vragen of ze met haar supersonische tweezitsheksenbezem met Tino naar de vuurvogel wilde vliegen.

En zo gebeurde het. De bosheks liet Tino plaatsnemen op haar bezem en pijlsnel vlogen ze naar het nest van de vuurvogel. Ze hoefden niet lang te wachten op de grote vogel. Toen hij aan kwam vliegen wendde de bosheks haar bezem, vloog eronderdoor en Tino stak de veer terug in de staart.
Hij schreeuwde, “Bedankt voor het lenen vuurvogel!”
De prachtig gekleurde vogel liet een donsveertje in Tino’s hand vallen en ging verder naar zijn nest. Het kleine veertje bleek genoeg toverkracht te bevatten om het roodborstje te verstaan.
Tino’s moeder naaide een klein zakje met een koord, daar stopte hij het veertje in en hing het om zijn nek.

Het dorp werd welvarend. De vogels bleven hun veren brengen en de kussens gingen de hele wereld over. Het werd een modetrend, iedereen wilde een tinokussen hebben.
En heel misschien als je geluk hebt zit er een donsveertje van de vuurvogel in je kussen. Als je in de tuin ineens een roodborstje kan verstaan dan weet je hoe dat komt.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Za Jun 18, 2022 12:57 pm Reageer met quote

Ankyy schreef:





HET WISSELKIND door Anky

In het ruige gebergte bovenop een kale rots stond een sinister kasteel. Daar woonde de grote tovenaar. De grote tovenaar wist alles. Iedere avond vlogen honderden vleermuizen uit. Iedere ochtend in de beginnende licht kwamen ze terug naar de torens van het kasteel. De grote tovenaar hield van experimenten, zijn vleermuizen hielpen hem daarmee. Regelmatig kwamen heksen en tovenaars naar het kasteel om zijn raad. Ze kregen antwoord, maar de grote tovenaar wilde er altijd iets voor terug.

De bosheks vloog op haar nieuwe supersonische tweezits- heksenbezem diep het bos in. De bezem reageerde razendsnel en ze stuurde hem alle kanten op. Tevreden ging ze op een boomstam zitten en legde een broodje kaas op een servetje naast zich neer.
Terwijl ze haar flesje drinken uit haar tas haalde zag ze een klein vuil klauwtje naar haar broodje reiken. Bliksemsnel greep ze het klauwtje beet en rukte een spartelend wezen uit de struiken. Het was heel vies, had een bos haar als een vogelnest, lange vuile nagels en stonk als een trol. Trollen wassen zich namelijk nooit, ze hebben een hekel aan water. Maar dit was geen trol. Het zag eruit als een mensenkind van een jaar of zes.
De bosheks vroeg wie ze was, timide zei het wezentje dat ze kleine trol was. Hongerig keek ze naar het broodje. De bosheks begreep het. Trollen hebben de gewoonte mensenbaby’s uit hun wiegen te roven. Meestal leggen ze er dan een trollenjong voor in de plaats. Dat noemen ze wisselkinderen. Dit was vast zo’n wisselkind.
Ze gaf het kind haar broodje en bedacht wat ze zou doen. Het bleek dat het kind weggelopen was bij het trollenvolk. Ze wilde niet terug wat de bosheks heel goed kon begrijpen.
De bosheks besloot het meisje mee te nemen. Ze gespte haar vast op de bezem en vloog pijlsnel terug naar haar huisje in het bos. Het kind gilde van plezier toen ze hoog vlogen.
Het eerste wat de bosheks deed was het bad vol laten lopen, ze gooide er een hele fles badschuim in. Het kostte even wat moeite om het meisje in het water te krijgen. Toen ze merkte dat het lekker warm was en ze bellen kon blazen met het schuim bleef ze er heel lang in spelen. Uiteindelijk schrobde de bosheks de lagen vuil eraf en waste het haar wel vijf keer met antiklitshampo. Ze toverde een roze joggingpak, knipte de nagels en droogde en borstelde het haar dat de kleur van de ondergaande zon had.
“Ziezo,” zei ze tevreden. “ Nu kan ik zien dat je echt een mensenkind bent. Je bent geen trol hoor. Ik ga je geen kleine trol noemen. Weet je wat, ik geef jou een mooie naam. Sunna vind ik wel een naam die bij je past met jouw kleur haar. Als jij slaapt ga ik eens googelen of ik je ouders kan vinden. Zal wel moeilijk worden denk ik. En anders moeten we naar de grote tovenaar. “
Peinzend stopte ze het meisje in bed en ging met haar tablet in de weer. Ze zocht op alle sites van vermiste kinderen, mompelde allerlei spreuken maar helaas hielp niets om de ouders van het kind te vinden. Ze kon overal vandaan komen. En als er een trollenjong in haar wieg gedumpt was, werd het nog moeilijker. Er zat maar één ding op, ze moest naar de grote tovenaar.

De volgende dag stapten ze op haar bezem en vlogen naar het kasteel van de grote tovenaar. Ze landden op het binnenplein waar de grote tovenaar stond te wachten. Natuurlijk wist hij al dat ze eraan kwamen. De bosheks legde uit waarom ze kwam. Met een berekenende blik naar haar bezem knikte de grote tovenaar.
“Dat zal wel lukken, maar je moet wel iets voor mij doen. Ik wil een staartveer van de vuurvogel. Maar de vuurvogel is zo snel dat niemand hem bij kan houden. Hij kan ook niet betoverd worden. Ik denk dat het jou wel kan lukken met je bezem. Als verzekering houd ik dit kind bij me.”
Hij flitste met zijn vingers en het kleine meisje was in een stenen beeldje veranderd. De bosheks kon niet anders dan op jacht gaan naar de vuurvogel. Ze wist waarom de grote tovenaar een staartveer van de vuurvogel wilde hebben. Daarmee zou hij macht hebben over alle vogels. De hele dag zocht ze in het ruige gebergte. Ze wist ongeveer waar hij zijn nest had. Daar wilde ze op hem opwachten. Ineens zag ze een oranjerode flits, dat was hem! De vuurvogel vloog hoog en heel snel. Maar de bosheks stuurde haar bezem in zijn richting en met een behendige duik zag ze kans onder hem door te vliegen en rukte ze een veer uit zijn staart.
Bliksemsnel ging ze richting het kasteel van de grote tovenaar. Ze bleef een meter of vijf boven het binnenplein hangen. De grote tovenaar strekte begerig zijn hand uit naar de staartveer maar de bosheks bleef buiten zijn bereik.
“Eerst de gegevens,” eiste ze. De tovenaar pakte zijn ipad, even later zag de bosheks op haar tablet dat ze een document had binnen gekregen.
“Nu Sunna omtoveren," riep ze. Toen ze het kleine meisje op en neer zag springen stuurde ze razendsnel haar bezem naar beneden, schepte Sunna op en vloog meteen weer omhoog.
Ze zwaaide de staartveer van de vuurvogel heen en weer en riep: “ALLE VOGELS IN DE LUCHT, KOM OMLAAG IN EEN ZUCHT!”
Ze zag dat de grote tovenaar flitsen uit zijn vingers liet komen, maar voor die wat konden doen werd hij bedolven onder honderden vogels die uit de lucht kwamen vallen. Grinnikend liet de bosheks de veer los die op de wind bleef dwarrelen en vloog met haar beschermelinge naar haar huisje.
Ze bekeek de gegevens die de tovenaar gestuurd had. Er stond een naam en een adres. Mooi, daar zouden ze morgen op afgaan. Ze zette haar bezem aan de oplader en dook vermoeid haar bed in.

Zo gebeurde het dat ze op het adres aankwamen waar juist het verschrikkelijke trollenjong bezig was boeken in snippers te scheuren. De ouders stonden er machteloos bij. Het trollenjong was veel te sterk voor hen.
De bosheks prevelde een toverspreuk en het trollenjong viel in slaap. Ze strooide wat vergeetstof over de ouders en Sunna en zette het kind voor hen neer. Het meisje leek sprekend op haar moeder, dezelfde haarkleur. Daarna sjorde ze het trollenjong in het zitje op haar bezem, zwaaide gedag en vloog weg.
Het trollenjong dropte ze in het bos waar het trollenvolk woonde. Later ging ze kijken bij Sunna en haar ouders. Ze wisten door het vergeetstof niets meer van het verschrikkelijke trollenjong. De bosheks zag een gelukkig gezinnetje.

De grote tovenaar was nog lang bezig om de staartveer van de vuurvogel te bemachtigen. Maar iedere keer waaide hij omhoog buiten zijn bereik. Welke toverspreuken hij ook gebruikte, niets hielp. De bosheks bekeek het van grote hoogte en lachte stilletjes. Het was niet goed als de grote tovenaar macht kreeg over de vogels. En zo te zien ging dat niet lukken. Tevreden ging ze terug naar haar huisje in het bos.



Ik heb het maar even ge-Quote om een reactie te geven.

Wat moest ik toch lachen op de bezem opladen en het gebruik van de Ipad. Dan het kindje achterop de bezemsteel. Ik zag het helemaal voor me




Prachtige woordkeuzes en ik heb het met plezier gelezen.

Laughing



Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hehety



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2009
Antw.: 14487
Za Jun 18, 2022 1:08 pm Reageer met quote

Ankyy schreef:





DE VEER VAN DE VUURVOGEL door Anky

Aan de voet van het ruige gebergte lag een dorp. Het was een arm dorp, met veel werklozen. De mensen die er woonden deden hun best te overleven. Jongeren trokken naar de stad omdat daar meer werk te vinden was.
In een van de kleine huisjes woonde een jongen met zijn ouders en zijn kleine broertje. Zijn vader had geen werk, maar probeerde alles aan te pakken. Zijn moeder maakte huizen schoon en deed naai- en verstelwerk. Als de jongen, hij heette Tino, uit school kwam speelde hij meestal buiten. Hij zocht stenen bij elkaar en maakte er een bouwwerk van. Dat versierde hij met schelpen en veertjes.
Op een dag was hij zo bezig toen er een veer naar beneden kwam dwarrelen. Het was een prachtige veer, rood met oranje en een gouden glans. Hij ving hem op en kreeg een heel vreemd gevoel. Alsof er gevaar dreigde. Zonder na te denken stopte hij de veer onder zijn trui, schopte zijn bouwwerk uit elkaar en dook tussen de wortels van een reusachtige boom. Even later stond er op de plek waar hij net zat een sinistere man, helemaal in het zwart. Hij keek zoekend rond met zijn mobiel in zijn hand. “ Hier moest het zijn, maar het is weer weg,” mompelde hij. Toen was hij ineens verdwenen. Tino bleef nog even tussen de wortels liggen met bonkend hart totdat hij een stemmetje hoorde.
“Kom maar tevoorschijn, hij is weg.” Hij kroop overeind en zag een roodborstje op een tak zitten. Ongelovig vroeg hij, “Zei jij dat?” Het roodborstje knikte met zijn kopje.
“Vogels kunnen ook praten hoor, maar niet iedereen kan ons verstaan. Kijk, jij hebt de veer van de vuurvogel opgevangen. Nu kan jij elke vogel verstaan. Hij beschermt je ook tegen de grote tovenaar. Dat is die zwarte man die je net zag. Zonder die veer zou hij dwars door die boom heen gekeken hebben. Maar nu kon hij je niet zien. Je moet de veer heel goed bij je houden, altijd! Als de grote tovenaar hem te pakken krijgt gaat hij slechte dingen doen. De veer van de vuurvogel heeft toverkracht. Je kan alles gedaan krijgen met behulp van alle vogels.”
De jongen stotterde, “Maar wat zou ik dan aan vogels moeten vragen?”
Het roodborstje wipte op en neer. “Is er niet iets wat je graag zou willen? “
Tino dacht na. Hij wist wel wat hij zou willen, dat zijn vader werk had, dat zijn moeder niet zo hoefde te sloven, dat zijn kleine broertje echt speelgoed kreeg. Hij zou ook willen dat de andere mensen in het dorp het beter hadden. Maar konden vogels daar voor zorgen? Er kwam een ideetje in hem op. Maar zou dat mogelijk zijn? Hij besprak zijn plannetje met het roodborstje. Die werd meteen enthousiast.
“Jaaa, dan maken we er een bedrijf van en word ik jouw zaakwaarnemer!” Tino keek bedenkelijk, hoe kon zo’n klein vogeltje nu helpen met wat hij wilde doen.
“Ik moet eerst met mijn ouders praten,” zei hij tenslotte. “Natuurlijk,” zei het roodborstje, “ dan ga ik alvast wat vogels warm maken voor je plan.”
Tino holde naar huis waar zijn vader aan het koken was. Hij voelde of de veer nog goed onder zijn trui zat. Even later kwam zijn moeder thuis en gingen ze eten. Toen vertelde Tino van zijn plannen. Zijn vader geloofde er niet in, maar zijn moeder zei dat ze alles wilde proberen. Ze gingen naar buiten waar de jongen plechtig zijn veer tevoorschijn haalde en in de lucht stak.
“ALLE VOGELS VER EN DICHTBIJ, BRENG ALLE LOSSE VEREN NAAR MIJ! “
Meteen dwarrelde er een sneeuwstorm van veren omlaag, het waren er honderden, misschien we duizenden. Tino en zijn ouders deden de veren in vuilniszakken en brachten ze naar het schuurtje. Tino's moeder ging achter de naaimachine zitten en naaide van wat lapjes kussentjes. Die vulden ze met veren. Dat was het plan, kussens maken en verkopen. De plaatselijke winkel was enthousiast over de kussentjes met echte veren en bestelde alvast een dozijn. Het roodborstje had de vogels in de stad ingelicht. Een postduif bracht een briefje naar zijn eigenaar. Toevallig was dat de manager van een groot winkelbedrijf. Hij was nieuwsgierig naar de kussens en vroeg er een paar op zicht.
Zo kwam het bedrijf op gang. Er werden meer mensen ingeschakeld die hielpen met naaien, stoffen inkopen op de markt, vullen van de kussens en het bezorgen en verzenden. Algauw deed het halve dorp mee. De vogels bleven veren brengen en er werden allerlei kussens mee gevuld. Grote, kleine en prachtige sierkussentjes. Ze werden steeds bekender en er kwamen orders uit het hele land. Tino was opgetogen. Zijn vader deed de administratie, zijn moeder regelde het naaien van de kussens. Zelfs zijn kleine broertje hielp mee met kussens vullen. Het roodborstje vloog heen en weer tussen de vogels maar bleef veel in de buurt van Tino.
Op een dag had Tino het zo warm dat hij zijn trui uittrok. Zonder dat hij het merkte viel de veer van de vuurvogel op de grond. Er klonk een zoefgeluid en het roodborstje tjilpte verschrikt. Net op tijd dook de jongen voorover bovenop de veer. Zwijgend met een boze blik stond de grote tovenaar naar Tino te kijken. Maar hij kon niets doen, de jongen werd beschermd door de toverveer. Met een sissend geluid verdween de grote tovenaar. Wit van schrik bleef Tino even liggen. Dat was op het nippertje. Het roodborstje zat op een dikke tak en schudde zijn kopje.
“Ik denk dat je de veer niet meer nodig hebt. Het is te gevaarlijk om hem houden. De vogels blijven de veren wel brengen, je bedrijf loopt goed. Omdat wij zoveel samen doen begrijpen we elkaar wel zonder de praten.” Tino kwam overeind.
“Maar waar moeten we de veer dan laten zodat de tovenaar hem niet te pakken krijgt?” Het roodborstje wist het wel. De veer moest terug in de staart van de vuurvogel. Ze moesten de bosheks vragen of ze met haar supersonische tweezitsheksenbezem met Tino naar de vuurvogel wilde vliegen.

En zo gebeurde het. De bosheks liet Tino plaatsnemen op haar bezem en pijlsnel vlogen ze naar het nest van de vuurvogel. Ze hoefden niet lang te wachten op de grote vogel. Toen hij aan kwam vliegen wendde de bosheks haar bezem, vloog eronderdoor en Tino stak de veer terug in de staart.
Hij schreeuwde, “Bedankt voor het lenen vuurvogel!”
De prachtig gekleurde vogel liet een donsveertje in Tino’s hand vallen en ging verder naar zijn nest. Het kleine veertje bleek genoeg toverkracht te bevatten om het roodborstje te verstaan.
Tino’s moeder naaide een klein zakje met een koord, daar stopte hij het veertje in en hing het om zijn nek.

Het dorp werd welvarend. De vogels bleven hun veren brengen en de kussens gingen de hele wereld over. Het werd een modetrend, iedereen wilde een tinokussen hebben.
En heel misschien als je geluk hebt zit er een donsveertje van de vuurvogel in je kussen. Als je in de tuin ineens een roodborstje kan verstaan dan weet je hoe dat komt.



Leuk om een zijweg te maken met de veer van de vuurvogel. Het sprookje nog een vervolg te geven.
Fijn op zo'n warme dag dat je toch niet veel kunt ondernemen. Ik heb van alle twee de verhaaltjes erg genoten. Laughing



Hoe minder dingen je bezit.
Hoe minder dingen jou bezitten.

auteur onbekend
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Wo Jul 27, 2022 10:10 pm Reageer met quote

Dank je Hety voor het compliment!
Ik sta nu even in de vakantiemodus, maar ga daarna wel weer aan de gang. 🧚‍♂️🧚‍♀️



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Vr Okt 14, 2022 9:48 pm Reageer met quote

Even de sprookjes naar boven halen.
Het is er nog niet van gekomen om een nieuwe te schrijven, maar ik ben vast van plan dat te doen.

Misschien dat sommige mensen het leuk vinden er nog eentje te herlezen.
Ik weet dat Briesje dat regelmatig deed.
Heel spijtig dat ze er niet meer is, niet alleen vanwege mijn sprookjes.
Maar ik kende haar al zo'n tien jaar en had een goeie band met haar.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pien2022



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 24-8-2022
Antw.: 981
Vr Okt 14, 2022 11:12 pm Reageer met quote

Ankyy schreef:
Even de sprookjes naar boven halen.
Het is er nog niet van gekomen om een nieuwe te schrijven, maar ik ben vast van plan dat te doen.

Misschien dat sommige mensen het leuk vinden er nog eentje te herlezen.
Ik weet dat Briesje dat regelmatig deed.
Heel spijtig dat ze er niet meer is, niet alleen vanwege mijn sprookjes.
Maar ik kende haar al zo'n tien jaar en had een goeie band met haar.


De veer van de vuurvogel zonet voor het eerst gelezen. Heerlijk verhaal. Ik heb er van genoten.
Ik ga zeker meer verhalen van je lezen. Vooral die moderne elementen , zoals die Ipad bv deden me in de lach schieten want dat maakt het origineel en eigentijds.

Het is altijd heel verdrietig als een fijn mens, in dit geval Briesje, er niet meer is. Dat voelt voor de achterblijvers als een groot verlies. Begrepen heb ik, vanuit het topic waar over haar overlijden geschreven werd, dat ze door veel mensen gemist zal worden. Ook sterkte voor jou Ankyy!


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Za Okt 15, 2022 12:12 pm Reageer met quote

Dank je wel Pien!
Fijn dat je mijn sprookje leuk vind.
Ik hoop dat je rest ook kan waarderen.

Briesje was een heel fijn mens, ik mis het contact en haar rake opmerkingen.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


christoffel



Superlid
Superlid
Lid sinds: 25-11-2008
Antw.: 3000
Za Okt 15, 2022 3:37 pm Reageer met quote

Ook ik lees met veel plezier je sprookjes.
groetjes .




Aan het onmogenlijke, is niemand gehouden.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Zo Okt 16, 2022 8:36 pm Reageer met quote

Fijn Christoffel dat jij ook fan bent. 🧚‍♀️🧚‍♂️


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pien2022



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 24-8-2022
Antw.: 981
Ma Okt 17, 2022 7:01 pm Reageer met quote

DE VEER VAN DE VUURVOGEL door Anky

Genoten van je verhaal. Wat een heel heel lief verhaal, echt een feel good sprookje en het leest als een trein. Wederom genoten. Bedankt Anky.

Ik lees ze dus niet allemaal achter elkaar want dat vind ik zonde. En ik zal ze ook herlezen af en toe. Maar over een paar dagen ga ik weer een verhaaltje lezen. Bedankt, ik vind ze echt leuk.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Wo Okt 26, 2022 8:08 pm Reageer met quote

Heel fijn Pien dat je geniet van mijn sprookjes!
Het nieuwe sprookje is zo goed als klaar.
Ik heb al een plaatje opgezocht.
Nog een keer zelf kritisch overlezen, dan ga ik het plaatsen.
Ik denk morgen, dus hou het in de gaten... Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Wo Okt 26, 2022 11:46 pm Reageer met quote






Voorproefje!



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Do Okt 27, 2022 9:26 pm Reageer met quote

ER WAS EENS EEN PRINS.....


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 3561
Vr Okt 28, 2022 12:14 pm Reageer met quote

Het kwam er gisteren niet van, maar nu komt het nieuwe sprookje echt.
Ik hoop dat de sprookjesliefhebbers er plezier in hebben om het te lezen.
Het was weer leuk het te verzinnen. 🤴👸



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 11 van 12 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... , 10, 11, 12  Volgende

Plaats reactie